شب یلدا بود؛

بلندترین شب سال. خانه گرمِ گرم و صدای خنده‌ها در هوا می‌پیچد. مامان و بابا دور هم نشسته‌اند، انار دانه می‌کنند و هندوانه قاچ می‌زنند. کوچولوی تازه‌وارد هم میان آغوش خانواده، با چشم‌های کنجکاوش به نور چراغ‌ها و رنگ‌های یلدا نگاه می‌کند.
شب آرام پیش می‌رود؛ قصه‌ها خوانده می‌شود، لبخندها ردوبدل می‌شد و همه می‌دانند…

یلدا یعنی همین لحظه‌های ساده اما کنار هم بودن